pomóż innym
Solidarna pomoc to temat niezwykle drażliwy. Z jednej strony wszyscy mamy świadomość, że od potrzebujących nie powinniśmy się odwracać, z drugiej jednak nieustanne pomaganie rozleniwia i budzi u wielu osób otrzymujących dary i pomoc charakter roszczeniowy. Tacy uważają, że skoro są biedni i pracy dla nich nie ma, to oznacza, że państwo jest zobowiązane im cały czas pomagać. To na pewno nie tak powinno się odbywać. Oczywiście wiele zależy od sytuacji, ale wiele jest takich przypadków, kiedy w rodzinie funkcjonuje swoista patologia bo nikomu pracować się nie chce.
Każda pomoc powinniśmy rozpatrywać z perspektywy różnych wariantów. To ważne, bowiem musimy pomagać nie tylko finansowo i materialnie, ale i przy okazji motywować. Na pewno wieczne litowanie się nad ubogimi nie zmieni ich nastawienia do życia, na pewno nie zmobilizuje ich do pracy zarobkowej.
Oczywiście mocno w tym miejscy generalizujemy, wszak solidarna pomoc przybiera rozmaite wizerunki. Inaczej jest, gdy litujemy się nad człowiekiem śpiącym na dworcu lub żebrzącym pod kościołem dzieckiem, a inaczej kiedy naszych znajomych dotyka kataklizm, kiedy ich dom jest zniszczony w wyniku huraganu, powodzi, pożaru,. Wtedy najczęściej traci się dorobek życia i trudno wrócić na normalną drogę życia. Bez wsparcia najbliższych, rodziny, a nawet niekiedy osób obcych trudno rozpocząć nowe życie. W takich wypadkach solidarna pomoc ma sens i tak powinniśmy na nią spoglądać: POZYTYWNIE.
Jedno jest pewne – wspieranie patologii nie jest dobrą sprawą. Niestety całe pokolenia przyzwyczaiły się do tego, że nieróbstwo popłaca. Lepiej nie pracować, a kilka razy miesiącu wybrać się do domu opieki społecznej po datki. W ten sposób można mec i jedzenie, i ubranie (wprawdzie używane, ale kogo to obchodzi) i trochę grosza na alkohol i papierosy. Niestety naszych urzędników dość łatwo oszukać i ci, którzy nie powinni otrzymać takiej pomocy ją mają, a ci, którzy jej potrzebują naprawdę odprawiani są z kwitkiem. To bolesne, ale niestety bardzo prawdziwe.
Solidarna pomoc to hasło dumne i poważne,w rzeczywistości jednak trudno być obiektywnym. Pomagać należy, ale niezwykle ciężko rozstrzygnąć kiedy i komu. To wszystko zależy zapewne od nas samych, naszej determinacji i zdrowego rozsądku. Musimy jednak pamiętać, ze solidarna pomoc nie powinna wiązać się w żaden sposób z patologiom i pomoc osobom, którzy w takim stanie żyją. To niezdrowe zarówno dla nas – czyli osób pomagających, jak i dla tych, którym pomagamy.
Jeśli mamy wątpliwości co do danej sytuacji, to warto napisać do jakiegoś psychologa pomagającego za pośrednictwem sieci. Takich jest wielu,a dzięki nim będzie nam łatwiej rozstrzygnąć, czy dany rodzaj pomocy jest wskazany, czy tez nie. Musimy także mieć świadomość, ze solidarna pomoc zatacza coraz szersze kręgi i będziemy w tym coraz bardziej zagubieni. Toteż musimy filtrować wszystkie emocje i rozpatrywać każda sytuację z osobna. Tylko taka solidarna pomoc ma sens i tylko taka może faktycznie dać komuś przysłowiowe światełko w tunelu.